Nijntje

Mama is ziek. Mac is 2. Hoe leg je dat uit? Gelukkig hebben we Nijntje.

Nijntje is ziek, ze moet naar het ziekenhuis, net als mama. Nijntje heeft pijn aan haar keel, mama aan haar borst (de blauwe plekken van de punctie doen het prima als ‘bewijsmateriaal’). Nijntje moet een prik, van de dokter. Mama ook. Mac mag mee. Mama krijgt een pleister. Pleisters zijn cool. Bij mama dan, Mac hoeft er zelf geen. Nijntje krijgt een pop, hoi, hoi. Mac krijgt een kleurplaat van Bumba, hoi, hoi. En mama? Die blijft bij Mac, zo lang als ze kan.

wpid-CameraZOOM-20130810114056387.jpg

Advertenties

Over Jette Vonk

Geboren op de eerste dag van de lente in 1980 in het Brabantse Schijndel. Na een opleiding journalistiek verruilde ik het Tilburgse voor het Florentijnse, waar ik mij zowel de Italiaanse taal als la vita bella eigen heb proberen te maken. Italië voelt inmiddels als een tweede thuis. Terug in Nederland aan de slag in de media, schrijven en televisie maken. In 2003 werd mijn standplaats Utrecht, uiteindelijk met man en kind (Mac, 2011) en in deze heerlijke stad heb ik de master culturele antropologie gevolgd met als specialisatie diversiteit. Begin 2015 verhuisde ik terug naar het Brabantse land, terug naar mijn roots en de rust van de velden. Ik werk al jaren als freelancer en die vrijheid bevalt me meer en meer. Vrij te zijn om te werken, te zorgen en te ontspannen wanneer ik dat wil. Ik leef vol vuur, zoals een Vonk betaamt en als het even kan probeer ik ook voor anderen dat vonkje te zijn dat een warm vuur doet ontbranden. In juni 2013 werd bij mij uitgezaaide borstkanker geconstateerd. Vanaf dat moment startte voor mij een zoektocht hoe hier mee te dealen, dat verhaal deel ik op deze weblog. Sindsdien dus geen bullshit meer in mijn leven, no nonsense, recht op mijn doel af en op dit moment is dat genieten van mijn leven, van elke dag, elk moment, elk ogenblik, met de mensen van wie ik hou.

  1. She was bullied at school, because her dad used to drive her up to the gates in a powder blue Rolls (I am not 100% on colour really but it was deffo a rolls and prbolbay powder blue) x

  2. Dorien

    Lief, mooi, ontroerend, verdrietig, hoopvol, dapper, optimistisch, inspirerend, humoristisch & prachtig krachtig! Fijn dat je dit met ons deelt. Dikke vette ‘vibes’ jouw kant op. 

  3. Dankjewel Diana. Ik heb je blog gezien, ziet er naar uit dat je het geweldig doet. Dat geeft de burger moed! Zet hem op.

  4. Dit is toch prima uitgelegd? Stukje bij beetje. Voor je zoon is het nu genoeg om te weten dat je soms naar het ziekenhuis gaat.

    Met mijn zoon van inmiddels 3,5 heb ik wel eens gewoon in de wachtkamer bij oncologie gezeten. Dan gingen we ‘mama’s dokter kijken’. Gewoon een kwartiertje op de poli zitten (ik had geen afspraak) en daarna gingen we appelsap drinken. Kleine kinderen onthouden soms hele andere dingen dan je denkt: de roltrap, een hele grote kerstboom, dat ze een snoepje hebben gekregen…

    Ik heb al uitgezaaide borstkanker sinds mijn zwangerschap. Mijn zoon weet dat de dokter een mevrouw is met wie mama soms gaat praten. Daar moet je met de trein naar toe. Mama krijgt medicijnen van de dokter. De dokter kijkt of de medicijnen nog goed zijn. En als dat niet zo is, krijgt mama andere medicijnen.

    Dat ooit de medicijnen op zullen zijn, heb ik hem nog niet verteld. Dat komt later.

    Maak het niet te ingewikkeld voor nu. Ik hoop van harte dat je medicijnen aanslaan en je nog heel lang bij Mac kunt blijven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: