Dr. Rose

Ik heb een nieuw lid toegevoegd aan mijn sterren-team: dr. Rose. Ik versta haar niet, maar haar handen zeggen alles.

Je kunt gewoon bellen, altijd, 365 dagen per jaar. En dan kun je vragen of je over een half uurtje kunt komen. En dat kan dan, denk je te verstaan. En als je dan een half uurtje later binnenstapt blijkt zowaar dat ze je verwachten. Bij Rose’s Health Centrum (ver)wachten ze je altijd.

Vijfendertig euro voor een uur. Een uur onder dr. Rose’s warme, maar oh zo ferme handen. Ik noem haar maar Rose, en ook alle andere aanwezige vrouwen, geen idee. Ze spreekt niet, ze kneed. Ze schud de gedachten uit mijn hoofd, masseert de spanning uit mijn schouders, de benauwdheid uit mijn borstkas. Een enkele keer vraagt ze iets, na de derde keer meen ik te begrijpen dat ze vraagt of het niet te hard is. Nee, het is niet te hard. En Rose kneed verder. Op de achtergrond hoor ik een andere vrouw bekvechten met de postbode (in het Engels), om vervolgens een lang telefoongesprek te voeren (in het Chinees). Later staat ze aan de andere kant van de klapdeurtjes de aardappelen te schillen, zo’n twee en een halve meter van mijn hoofd. En ondertussen kneed Rose onverstoorbaar verder, de knopen uit mijn buik, de pijn uit mijn billen. Ze wrijft de adem terug in mijn lijf.

En ja soms, soms komt dan toch stiekem die gedachte bij me op of ze misschien toch.. Zou ze denken dat…. Is dit zo’n massagesalon die… Een uur later sta ik buiten, zonder gekkigheid. Dr. Rose heb ik niet meer gezien nadat ik me had aangekleed, zij was vast degene die de magnetron aanzette na het ‘mevrouw, klaar’. Het was immers rond het middaguur, etenstijd. Maar een happy end was het desalniettemin. In ieder geval voor deze dag.

wpid-CameraZOOM-20130816141942602.jpg

Advertenties

Over Jette Vonk

Geboren op de eerste dag van de lente in 1980 in het Brabantse Schijndel. Na een opleiding journalistiek verruilde ik het Tilburgse voor het Florentijnse, waar ik mij zowel de Italiaanse taal als la vita bella eigen heb proberen te maken. Italië voelt inmiddels als een tweede thuis. Terug in Nederland aan de slag in de media, schrijven en televisie maken. In 2003 werd mijn standplaats Utrecht, uiteindelijk met man en kind (Mac, 2011) en in deze heerlijke stad heb ik de master culturele antropologie gevolgd met als specialisatie diversiteit. Begin 2015 verhuisde ik terug naar het Brabantse land, terug naar mijn roots en de rust van de velden. Ik werk al jaren als freelancer en die vrijheid bevalt me meer en meer. Vrij te zijn om te werken, te zorgen en te ontspannen wanneer ik dat wil. Ik leef vol vuur, zoals een Vonk betaamt en als het even kan probeer ik ook voor anderen dat vonkje te zijn dat een warm vuur doet ontbranden. In juni 2013 werd bij mij uitgezaaide borstkanker geconstateerd. Vanaf dat moment startte voor mij een zoektocht hoe hier mee te dealen, dat verhaal deel ik op deze weblog. Sindsdien dus geen bullshit meer in mijn leven, no nonsense, recht op mijn doel af en op dit moment is dat genieten van mijn leven, van elke dag, elk moment, elk ogenblik, met de mensen van wie ik hou.

Eén reactie

  1. Elz

    Bedankt voor de tip! Vanmiddag heeft Nico een bezoekje gebracht aan jouw dr Rose. Voor zo’n klein Chinees vrouwtje heeft ze een paar sterke handen! Ze was alleen nog niet helemaal klaar met ‘m. Na afloop zei ze: done, not done. Geen happy end dus, maar een to be continued. Maar hij is wel een stuk meer ontspannen nu in schouders en rug, dus binnenkort maar een keer terug naar deze Chinese dames.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: