De lessen van Pak Merta Ada

Een week stilte-meditatie, wat is het, hoe werkt het en vooral: wat levert het op?

Als de stilte valt en er niets en niemand meer is om je af te leiden van jezelf, dan komen ze. Eén voor één komen ze, de demonen, de angsten, de onzekerheden, de karakterfouten. Al je herinneringen, 33 levensjaren rijk, opgeslagen in dat arme lijf dat je het jouwe noemt. Het is werkelijk wat je noemt een grote schoonmaak.

Pak Merta Ada zei dat het me kon genezen, meditatie, ik had in ieder geval het idee dat het me zou kunnen helpen met dit leven, met deze ziekte. En dus reisde ik af naar de voet van de heilige Gunung Batukaru, de op één na hoogste vulkaan van Bali, een oude, slapende reus. Hier tussen de rijstvelden, ver van het moderne, lawaaierige Bali van elke dag, begon voor mij een week van loslaten.

Dag 1 bestond uit het loslaten van communicatie: praten, lezen, bellen, What’sAppen, facebooken, schrijven, zelfs oogcontact. Naar binnen durven keren, ondanks de anderen om je heen. Maar het was ook het loslaten van mijn eigen kleine duiveltje dat maar bleef roepen: je kunt dit niet, het duurt te lang, je knieën doen te zeer, je rug wordt te stijf, ze houden je voor de gek, de tijd is al lang voorbij, sta op, doe je ogen open, wat doe je hier tussen die geflipte hippies, ga gewoon naar huis! Het was ook het loslaten van mijn mannen thuis, die me ’s nachts kwamen opzoeken in mijn dromen. Het loslaten van ideeën over tijd (hoezo moeten we om vijf uur opstaan!?), je laten meevoeren op het ritme van de natuur, de klank van de gong. Opstaan als de sterren nog net aan de hemel staan, mediteren tot het eerste ochtendlicht gloort, theedrinken tot het licht is, ontbijt als de zon warm begint te worden, lunch als de krekels hun symfonie beginnen, slapen tot de ergste hitte voorbij is, mediteren, luisteren, kijken, stil worden, totdat de avond valt, de kikkers het overnemen van de krekels en de sterren weer hun plaats aan het hemelgewelf innemen. Dag 1 was een gevecht.

Dag 2 had ik de smaak te pakken. Mijn geest was in jubelstemming om alle ruimte die hij kreeg. In één enkele meditatiesessie ontwierp ik mijn droomhuis, richtte het volledig in en deed de tuin er en passant nog even bij. Ik zong liedjes in mijn hoofd van ‘Er is tijd genoeg’ tot ‘I got life’. Ik voelde me geweldig. Maar na mijn middagdutje, toen mijn dag alweer 9 uur oud was en ik er al uren van meditatie op had zitten, kwam de kater. Ik was hier niet om een feestje te bouwen met mezelf. Ook hier moest ik wat loslaten: het fantaseren, het dagdromen, het stiekem schrijven in mijn hoofd. Alles afleggen. Focus vinden, concentratie, mindfulness: een harmonious mind.

2014-03-28 10.27.52

Dag 3 was mijn harmonious mind sterk genoeg en konden we door met de lichaamsscan. Onderdeel voor onderdeel je lichaam door, op zoek naar herinneringen. Herinneringen van pijn en van angst, herinneringen van vroeger en van later, herinneringen die nog altijd branden op je netvlies en die ver weggestopt in de eindeloze diepte van het onderbewuste. En als ze dan komen, zie ze aan, beschouw ze en laat ze los. Anicca: alle geconditioneerde dingen zijn impermanent, inconstant, veranderlijk.
En met deze nieuw vergaarde wisdom kamde ik dag 3 en 4 mijn lijf en leden uit naar zaken om los te laten, goed en kwaad. Emoties opgeslagen in vlees, botten en bloed. Daar was de reuma, daar was dat verschrikkelijke moment op de mammapoli, daar was mijn pasgeboren baby, daar was die docent die zei dat ik beter een ander vak kon kiezen, daar was mijn heimwee naar huis. En zo vermengden grote en kleine verhalen uit het leven van Jette Vonk zich langzaam met de vele tinten groen van de rijstvelden, losten ze stilletjes op in het blauw van de hemel hoog boven het wuivende bamboebos, dreven ze weg op de zachte klanken van een ceremonie in de verte. En toen de herinneringen waren losgelaten kwam er ruimte om met liefde, aandacht en zachtheid naar die plekken in mijn lijf te gaan waar de kanker zich heeft genesteld. Ruimte om met al de positieve energie die ik in deze dagen had opgebouwd mijn lichaam aan te sporen zichzelf te helen.

Dag 5 begon met een langzame terugkeer naar het ‘gewone’ leven. Een training in loving kindness: may I be happy, may my family be happy, may my friends be happy, may neutral people be happy, may people I dislike be happy, may my enemies be happy. Ik ben gezegend met een grote familie, met vele vrienden en gelukkig met slechts zo nu en dan een tijdelijke vijand, want eer ik aan die laatste categorie was aanbeland had de gong vaak al lang geklonken. En toen mochten we weer spreken. Praten! Wie ben je, wat doe je, sorry dat ik praatte in mijn slaap! Niemand sliep van ons die nacht, zo vol met indrukken van buitenaf na al die ‘binnentijd’.

Dag 6 was de samenvatting van ons verblijf. Nog even samen mediteren, thee drinken, oefeningen doen, ontbijten, nog een laatste verhaal van Pak Merta Ada. En toen mochten we delen, dat wat we wilden, met de groep. En ik vertelde. Ik vertelde over hoe mijn leven het afgelopen half jaar als donderslag bij heldere hemel veranderde, hoe ik begon aan een zoektocht om hier mee om te gaan, hoe we besloten naar Bali te vertrekken, hoe we hier worstelden met onszelf, met elkaar. Ik vertelde over de zoektocht naar mijn spirit, naar mijn kracht en ik vertelde hoe ik hem hier vond, in de lessen van Pak Merta Ada. Dat hij me geleerd had dat de geest een spier is, één die zwak wordt als je hem verwaarloosd, sterk als je hem traint. Dat elke gedachte, elke actie, elke reactie, twee kanten op kan gaan: negatief en positief. Dat je de keus hebt welke afslag je neemt, elk moment opnieuw en dat er maar één van die twee helend is. Ik vertelde dat wat er me ook te wachten stond in Nederland, ik hier had leren inzien hoe bijzonder onze reis was geweest, hoe ongelofelijk dankbaar ik was dat we dit samen hadden mogen beleven en dat ik met vertrouwen mijn pad zou vervolgen. Ik vertelde dat wat ik hier had gevonden niet minder was dan mijn leven. “I’m taking home my life.

Advertenties

Over Jette Vonk

Geboren op de eerste dag van de lente in 1980 in het Brabantse Schijndel. Na een opleiding journalistiek verruilde ik het Tilburgse voor het Florentijnse, waar ik mij zowel de Italiaanse taal als la vita bella eigen heb proberen te maken. Italië voelt inmiddels als een tweede thuis. Terug in Nederland aan de slag in de media, schrijven en televisie maken. In 2003 werd mijn standplaats Utrecht, uiteindelijk met man en kind (Mac, 2011) en in deze heerlijke stad heb ik de master culturele antropologie gevolgd met als specialisatie diversiteit. Begin 2015 verhuisde ik terug naar het Brabantse land, terug naar mijn roots en de rust van de velden. Ik werk al jaren als freelancer en die vrijheid bevalt me meer en meer. Vrij te zijn om te werken, te zorgen en te ontspannen wanneer ik dat wil. Ik leef vol vuur, zoals een Vonk betaamt en als het even kan probeer ik ook voor anderen dat vonkje te zijn dat een warm vuur doet ontbranden. In juni 2013 werd bij mij uitgezaaide borstkanker geconstateerd. Vanaf dat moment startte voor mij een zoektocht hoe hier mee te dealen, dat verhaal deel ik op deze weblog. Sindsdien dus geen bullshit meer in mijn leven, no nonsense, recht op mijn doel af en op dit moment is dat genieten van mijn leven, van elke dag, elk moment, elk ogenblik, met de mensen van wie ik hou.

  1. Wies

    Lieve Jette, en weer is het 21 maart geweest. De lente is begonnen en jij hebt jouw lentebegin weer beleefd. Het was een prachtige dag, ik hoop dat het voor jou ook een mooie dag was. En dat er nog heel veel mooie lentebegindagen zullen komen voor jou.
    Veel mooie momenten samen met de mensen die je lief zijn en veel kracht voor de komende behandelweken.
    Lieve groet

  2. Ans Keller-van Mol

    Bijzonder neergezet.
    Wat kan jij dit alles prachtig verwoorden.

  3. Karien

    Prachtig Jette. Wat kun jij alles toch mooi verwoorden!

    • Bu,meebylbWhat you say is a legitimate and honest position. It is also the bone of contention. I believe the opposite, that the good brought about by the Jewish state far outweighs the evils.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: