Positief terrorisme van Iceman Wim Hof

“Dit is een paradigmaverschuiving, godverdomme! Rustig Wim.” Een weekend met Iceman Wim Hof, die dus wel degelijk zijn autonome zenuwstelsel kan beïnvloeden en daarmee het immuunsysteem.

De inkt waarmee de opzienbarende onderzoeksresultaten van het Radboud opgetekend zijn in Nature en PNAS (twee toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften) is nog maar nauwelijks droog als ik afreis naar Beekbergen om een cursus te volgen bij Iceman Wim Hof. De man die dus niet gek is en ook geen circusartiest, maar klaarblijkelijk echt een methode heeft ontwikkeld waarmee iedereen zijn autonome zenuwstelsel kan beïnvloeden. Oh, en wat dan nog? Nou als je dat kunt, kun je dus je immuunsysteem een optater geven, een schop onder z’n kont, een peper in z’n reet. Werk aan de winkel denk ik dus, kankercellen aanpakken nondedju!

Ik ben een beetje terughoudend, toegegeven. En het haast onbesuisde enthousiasme (rustig Wim) en de simpliciteit van het geheel maken dat ik me niet meteen helemaal overgeef. Toch vertellen mensen in de groep over de fantastische resultaten die ze in slechts een paar weken hebben geboekt na een eerder gevolgde workshop bij Hof. Van 120 kilo powerliften ineens naar 150. Van doodziek naar stabiel en zonder pijn. Dus daar gaan we, puffen, diep in- en uitademen, minutenlang zonder opnieuw in te ademen liggen en dan weer in, helemaal in en vasthouden, de zuurstof door je lichaam persend. En dan opdrukken. BAM! 20 keer, geen centje pijn, ik, die gisteravond nog niet eens aan 5 kwam!
Oke Wim, take it away. En zo sta ik daar in het bos, in de regen, paardenstand (squadhouding, met de benen wijd en knieën gebogen), een uur! En Wim speelt wat op zijn gitaar, zingt hakuna matata en vertelt nog eens een wonderlijk verhaal. “Zoek die verzuring op! Weg met dat zuur, zuurstof er naartoe. Adem naar je pijn!” En daar staan we, eerst aarzelend, maar dan voluit: OEH, AAH, OEH, AAHH! Lekker hoor, zo’n beetje oermens in het bos-doen. “Ik vond het leuk, jullie ook? Ja, toch, was leuk. Wat zullen we nu eens doen?” Wim is geen man van het program.
En zo staan we op ons kop, in raafhouding (knieën op je ellebogen, voeten van de vloer) en balanceren we op onze handen, ellebogen in de buik. En dan komt het ijsbad, want tja, het is en blijft de Iceman. Brrr, in zwempak, handdoekje om, zenuwen. Het idee is je te focussen, controle te krijgen over je adem, over je lichaam, de warmte in je lijf op te zoeken. Voeten eerst, dan zitten, ademhappen, focus! Rust vinden en dan liggen, tot aan je nek. Warmte. Het kan, euforie maakt zich meester van de groep. Lekker man, ja Wim, echt lekker.

WHM

Dag twee begint met knallende koppijn en koorts. Ik kan wel janken. Zit ik hier, midden in mijn chemo, ga ik een beetje in een ijsbad liggen. Werkt mooi niet dus Wim! Maar Wim stelt me gerust, focus maar op je lijf, voelen is weten. Hij heeft meer mensen met chemo gehad. Dus ga ik mee uit wandelen in het bos, geen blote voeten voor mij, maar wel de kopstand op een grasveld, tussen de konijnenkeutels, lachen met z’n allen. En terug doen we nog wat ademhalingsoefeningen, opdrukken, lunch. En dan denk ik: what the heck! Ik voel me best prima, ik stap in dat ijs. Ademen, kopje onder, stilte, ik tel…..tien, elf, twaalf…zeventien. Het instinct onderdrukken, de angst voorbij. BAM! Dat kan ik dus! Dat kan iedereen dus. De koorts is weg, ik heb twee dagen geen opvliegers gehad, ik heb energie en nog belangrijker: ik kan er weer tegenaan, the spirit is back.

Die Wim Hof, fijne vent, drink je nog eens een biertje mee. En nu lig ik dus ’s ochtends te ademen als een gek, druk ik me 25 keer op en knal ik de douchekraan op ijskoud aan het eind. Lekker! Bloed is goed, energie is goed, zelfs de dag na de chemo. Zuurstof doet wonderen voor lijf en hoofd. Kom maar op, ik ben er weer klaar voor! “Kracht, geluk, gezondheid. Daar heb je recht op, dat kun je bereiken. Sterker nog, het is je plicht om dit na te streven!” aldus Wim. We gaan ervoor, lekker, zo’n stukje positief terrorisme, godverdomme.

Check de site www.innerfire.nl voor meer over Wim Hof, zijn methode en de reportage van 1 Vandaag waarin wordt uitgelegd wat het onderzoek van het Radboud precies heeft aangetoond.
Hier een link naar het abstract van PNAS en een bericht op de site van Nature.

Beetje van mijn positieve terrorisme zien? Check ‘Ik kom bij je slapen’ van de EO hier.

 

Advertenties

Over Jette Vonk

Geboren op de eerste dag van de lente in 1980 in het Brabantse Schijndel. Na een opleiding journalistiek verruilde ik het Tilburgse voor het Florentijnse, waar ik mij zowel de Italiaanse taal als la vita bella eigen heb proberen te maken. Italië voelt inmiddels als een tweede thuis. Terug in Nederland aan de slag in de media, schrijven en televisie maken. In 2003 werd mijn standplaats Utrecht, uiteindelijk met man en kind (Mac, 2011) en in deze heerlijke stad heb ik de master culturele antropologie gevolgd met als specialisatie diversiteit. Begin 2015 verhuisde ik terug naar het Brabantse land, terug naar mijn roots en de rust van de velden. Ik werk al jaren als freelancer en die vrijheid bevalt me meer en meer. Vrij te zijn om te werken, te zorgen en te ontspannen wanneer ik dat wil. Ik leef vol vuur, zoals een Vonk betaamt en als het even kan probeer ik ook voor anderen dat vonkje te zijn dat een warm vuur doet ontbranden. In juni 2013 werd bij mij uitgezaaide borstkanker geconstateerd. Vanaf dat moment startte voor mij een zoektocht hoe hier mee te dealen, dat verhaal deel ik op deze weblog. Sindsdien dus geen bullshit meer in mijn leven, no nonsense, recht op mijn doel af en op dit moment is dat genieten van mijn leven, van elke dag, elk moment, elk ogenblik, met de mensen van wie ik hou.

  1. Ik hoorde net op het nieuws dat wubbo ockels is overleden. Ik moet ineens zo aan jou denken Jette. Jouw inspirerende voorbeeld. Wubbo, die ook met Wim Hof het ijswater in ging en in blote bast de berg opklom, is zo snel erna toch overleden. Ik had hem langer tijd gegund, hij had er zelf zo op gehoopt. Vanavond zijn er op tv in memoriums over hem. Dat is fijn, dat verdient hij! Want een inspirerende man die ‘ duurzaamheid ‘ uitdroeg is niet meer onder ons. Maar zijn gedachtengoed leeft voort.

    Ook zag ik de tv uitzending waarin jij een jonge, vastgelopen, onzekere vrouw bij je liet slapen. Een mooie, zingevende activiteit. Bijzonder om te zien hoe inspirerend jij voor haar was. Ook jij bent mooi en heel bijzonder. En je hebt een pracht zoontje.

  2. Karien

    Hoi Jette,
    Ik heb gisteren gekeken, mooi stukje van jou.
    Wat ben je toch sterk! Je stimuleert nog steeds mensen om het beste uit hun leven te halen.
    Ik vind het ook heel stoer wat je samen met Wim Hof hebt gedaan.
    Hopelijk heb je er écht baat bij, op langere termijn!
    Het ga je goed!

  3. Diana

    super om te lezen en te gek dat je er meteen profijt van voelde. Ik ben nieuwsgierig en ga kijken vanavond (had de site al eens gecheckt). succes!!

  4. Kirsten

    Vet cool! Bikkel!

  5. Helen

    Ik ga kijken Jette. Ik hoop nooit te hoeven dealen met de angsten die jij moet doormaken, hoewel, die dag zal er vast ooit komen. Ik hoop dan weer wel dat ik op zijn minst met een fractie van jouw moed te kunnen strijden om die angsten te lijf te gaan. Tolle heb ik al een jaar of 3 op mijn nachtkastje liggen, net als Pema Chodron. Ik had bedacht maar beter goed te kunnen oefenen in moed hebben, laten gaan, en leven in het nu, nu alles voor de wind gaat. En ook omdat het zo heerlijk is als je niet dagelijks door van die sneue tegenvallers uit het leven van alledag, uit het lood wordt geslagen. Jouw blog is dus nu voor mij een frequente bron van inspiratie. Dank daarvoor. Het zou mooi zijn als nog heel veel meer mensen zich erdoor laten inspireren en op die manier heel veel positieve vibes de wereld in slingeren. Ik lees het in ieder geval trouw en probeer er dagelijks wat mee te doen. Nou ja, bijna dagelijks. Je weet wel hoe dat gaat.

  6. Wow, je hebt het gedaan. Stoer hoor.
    Ik weet dat het Radboud geinteresseerd is in zijn methode.
    Zal de wetenschappelijke verslaglegging lezen.

    Ik ga vanavond maar rustig naar yoga, adem dieo in, adem vasthouden, adem uit. Ook lekker en niet zo koud;-). Ik ga volgens mij meteen dood in zo’n ijsbad op mijn leeftijd.

    En jij,
    nu nog genezen Jette, zou dat nu wel lukken?
    Als jij je in ieder geval maar beter voelt en de chemo goed aankan.
    Succes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: