In memoriam: Wubbo Ockels

Daar ga je Wubbo Ockels, de strijd voorbij, de tijd voorbij. Ook in sterven kun je een voorbeeld zijn.

Het kwam toch nog als een verrassing, Wubbo Ockels is niet meer. Kennelijk had ik gehoopt dat als jij het zou redden, ik het zou redden. Dat als jij een weg zou vinden, we die allemaal konden gaan. Maar feitelijk heb je dat ook gedaan. Niemand overleeft dit leven, wel? Dus dan gaat het er niet om hoe lang het heeft geduurd, maar wat je er mee hebt gedaan. En jij hebt geïnspireerd, vol vuur, vol overtuiging.

Voor jouw ruimte-avonturen was ik wat te klein, maar om jouw strijd voor onze aarde heb ik je altijd bewonderd. Vooral na dat mooie gesprek bij jou aan tafel in je Amsterdamse grachtenpand. Mijn hoofd zat zo vol met jouw fantastische plannen en berekeningen dat het lang duurde voordat ik in slaap viel die nacht . Ze zeggen wel dat je een dromer was, een luchtfietser, maar wat moet de wereld zonder mensen die durven dromen?

Jouw voortstuwende kracht ervoer ik wederom nadat ik jou zag op tv, over jouw strijd tegen kanker, net nadat ik de mijne begonnen was. Iedereen heeft voorbeelden nodig, mensen die inspireren. Jij inspireerde mij en dat doe je nog steeds. Dus ik pak het hier op Wubbo, ik hoop met net zo veel vuur dit leven te volmaken als jij dat hebt gedaan, hoe lang het ook duurt.

Ik denk dat jij het oneindige al ervaren hebt voordat je stierf, zodat je wist waar je heen zou gaan. Heb het goed daar.

“We are all astronauts, let’s take care of our mothership earth”

Lees hier een eerdere post van mij over Wubbo Ockels.

wpid-wp-1400495477015.jpeg

Advertenties

Over Jette Vonk

Geboren op de eerste dag van de lente in 1980 in het Brabantse Schijndel. Na een opleiding journalistiek verruilde ik het Tilburgse voor het Florentijnse, waar ik mij zowel de Italiaanse taal als la vita bella eigen heb proberen te maken. Italië voelt inmiddels als een tweede thuis. Terug in Nederland aan de slag in de media, schrijven en televisie maken. In 2003 werd mijn standplaats Utrecht, uiteindelijk met man en kind (Mac, 2011) en in deze heerlijke stad heb ik de master culturele antropologie gevolgd met als specialisatie diversiteit. Begin 2015 verhuisde ik terug naar het Brabantse land, terug naar mijn roots en de rust van de velden. Ik werk al jaren als freelancer en die vrijheid bevalt me meer en meer. Vrij te zijn om te werken, te zorgen en te ontspannen wanneer ik dat wil. Ik leef vol vuur, zoals een Vonk betaamt en als het even kan probeer ik ook voor anderen dat vonkje te zijn dat een warm vuur doet ontbranden. In juni 2013 werd bij mij uitgezaaide borstkanker geconstateerd. Vanaf dat moment startte voor mij een zoektocht hoe hier mee te dealen, dat verhaal deel ik op deze weblog. Sindsdien dus geen bullshit meer in mijn leven, no nonsense, recht op mijn doel af en op dit moment is dat genieten van mijn leven, van elke dag, elk moment, elk ogenblik, met de mensen van wie ik hou.

  1. Eva

    Prachtig geschreven eerbetoon voor een prachtige en inspirerende man! En via jouw blog inspireert hij mij nu want na aanleiding van jouw stukjes heb ik het interview met Ivo Niehe gezien en toch ook maar het boek van hem en zijn dochter besteld. Hoop dat het me een deel van de wijsheid en levensvreugde gaat brengen die hij zo overduidelijk had!

  2. Juist van mensen als wubbo komt de vernieuwing die we zo hard nodig hebben om onze aarde met ons erop ook voor onze kinderen, bomen en bloemen, vissen ea dieren een goede plaats te laten zijn.

    Ook al was ik wat sceptisch tav zijn dromen over ZIJN genezing van kanker. Ooit, misschien later, wie weet is het wellicht wel mogelijk.

    Ik weet zeker dat als jij ook ‘ tot ziens ‘ tegen hem gezegd zou hebben ( zoals die intervieuwer deed) hij ook lachend tegen jou gezegd zou hebben : nou, voorlopig nog maar niet Jette!

    Dus droom, neem elke ochtend die koude douche, doe van die te gekke dingen als met de iceman je imuunsysteem een optater geven, je tv deelname aan ‘ mag ik bij jeg komen slapen, enz en wie weet wat nog meer. LEEF zolang je leeft.

    Dank voot je mooie in memoriam. Wubbo verdient het!

    • P.s Never realised I could turn the word veioifcatrin off until I read about the campaign against it. Have now turned mine off, thanks for spreading the word. Maria x

  3. Diana

    Hoi Jette, wat een mooie blog! Zoals Wubbo mensen heeft geïnspireerd, doe jij dat vast ook met je blog. In ieder geval inspireer je mij en laat je me op veel momenten bewust zijn van mijn gezondheid en daardoor rijkdom, die ik dagelijks meemaak en ervaar. Veel mensen staan hier misschien niet zo bij stil, totdat het fout gaat. ik heb de uitzending vorige week gezien (dilemma’s). Was mooi om te zien. Ik heb jullie Ma nog gezien afgelopen donderdag en haar ook verteld dat ik je er goed uit vond zien en de uitzending met bewondering heb gevolgd. Ook even aan Rea verteld dat ik het was die Bas en Mac bij het stoplicht in Utrecht tegen kwam en enthousiast begroette (vlakbij Hoog Catharijne). Bas en Mac kennen mij dan wel niet, maar ik herkende hen wel. (mogelijk is Bas nog met een verhaal thuis gekomen over een wazige collega van Rea die hem begroette, nou bij deze dan de duidelijkheid over wie het was). Ik was er namelijk ook destijds op de schapen boerderij toen jullie Ma 60 werd, vandaar de herkenning.

    Sterkte aankomende vrijdag en hopelijk goed nieuws.
    Blijf inspireren en ik blijf je volgen,

    Groet!

  4. Jacoby

    Sluit mij hier graag bij aan! Ook in sterven was hij een sterk mens! Diepe buiging voor Wubbo!!! Wens alle die hij achter moest laten heel veel kracht en liefde toe!!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: