Because I’m happy

Clap along if you know what happiness is to you” Pharrell en zijn Happy-song gaan de hele wereld over, maar weten we wat geluk voor ons is?

Onlangs volgde ik een workshop van Max Strom, yogadocent en inspirator uit Amerika. De titel was ‘There is no App for happiness’, net als de titel van zijn nieuwe boek overigens. Als er geen App is, geen knopje of techniek die ons instant geluk brengt, wat dan wel? Het begint bij een simpele vraag: Wat is jouw definitie van geluk? Begin maar te schrijven, vier minuten, eerder niet stoppen, en dan lees je terug.

Vanaf we naar school gaan stellen we onszelf vragen, wordt ons geleerd problemen op te lossen, situaties in te schatten, actie te ondernemen. Maar die ene vraag wordt ons nooit gesteld, wanneer staan we nu eigenlijk echt stil bij wat voor ons geluk is? Natuurlijk, we zijn bezig met wat we denken dat ons gelukkig kan maken: die nieuwe bank, een nieuwe baan, een ander huis, een geliefde of een kind. Maar eigenlijk slaan we daarmee een belangrijke stap over: wat is onze definitie van geluk? En vraag je wel eens aan anderen wat voor hun geluk is?

Affijn, wat ik opschreef was het volgende (samengevat): Geluk is voor mij verbinding, met de mensen om me heen, familie, vrienden, collega’s, maar soms ook met wildvreemden. En het belangrijkste, verbinding met mezelf. Dit weekend had ik bergen van die momenten, geluksvogel als ik ben. Met vrienden uit Australië, Frankrijk en Nederland kwamen we samen om naar Pinkpop te gaan, maar meer dan dat om samen te zijn, met elkaar, met onze kinderen, na al die jaren. We huilden bij Thé Lau (Ik hef het glas op jouw gezondheid, want jij staat niet alleen), we dansten en sprongen en zongen uit volle borst bij The Rolling Stones (Angie, ain’t it good to be alive?), we maakten ruzie als vanouds, met veel te veel bier op, we legden het bij, we haalden oude verhalen op, lachten, aten en dronken samen op het gras in de avondzon, we draaiden talloze rondjes in El Molino met een glaasje sangria en schuilden met duizenden samen voor de storm.

wpid-img_20140609_174222.jpg

Bij het afscheid dacht ik: zal ik ze ooit nog zien? Maar toen dacht ik terug aan Thé Lau, wetende dat zijn laatste uur geslagen heeft zong hij daar uit volle borst. Ik dacht aan de Stones, die ouwe knarren die desondanks als een dolle op het podium stonden te spelen. Als je doet wat je het liefste doet heeft tijd geen vat op je, dan leef je nu, dan ben je gelukkig en is de dag van morgen niet van belang. En dus tel ik mijn zegeningen, want wat ik het liefste doe, wat mij gelukkig maakt is met mensen zijn van wie ik hou en de verbinding voelen die ik met ze heb. Dit weekend mocht ik weer een vinkje zetten op mijn bucket list, maar belangrijker nog: ik was gelukkig! ‘So clap along if you feel like happiness is the truth!’

 

Advertenties

Over Jette Vonk

Geboren op de eerste dag van de lente in 1980 in het Brabantse Schijndel. Na een opleiding journalistiek verruilde ik het Tilburgse voor het Florentijnse, waar ik mij zowel de Italiaanse taal als la vita bella eigen heb proberen te maken. Italië voelt inmiddels als een tweede thuis. Terug in Nederland aan de slag in de media, schrijven en televisie maken. In 2003 werd mijn standplaats Utrecht, uiteindelijk met man en kind (Mac, 2011) en in deze heerlijke stad heb ik de master culturele antropologie gevolgd met als specialisatie diversiteit. Begin 2015 verhuisde ik terug naar het Brabantse land, terug naar mijn roots en de rust van de velden. Ik werk al jaren als freelancer en die vrijheid bevalt me meer en meer. Vrij te zijn om te werken, te zorgen en te ontspannen wanneer ik dat wil. Ik leef vol vuur, zoals een Vonk betaamt en als het even kan probeer ik ook voor anderen dat vonkje te zijn dat een warm vuur doet ontbranden. In juni 2013 werd bij mij uitgezaaide borstkanker geconstateerd. Vanaf dat moment startte voor mij een zoektocht hoe hier mee te dealen, dat verhaal deel ik op deze weblog. Sindsdien dus geen bullshit meer in mijn leven, no nonsense, recht op mijn doel af en op dit moment is dat genieten van mijn leven, van elke dag, elk moment, elk ogenblik, met de mensen van wie ik hou.

  1. Willem en Marianne

    Dankjewel, Jette voor dit indrukwekkende en voor ons allen leerzame verhaal.
    Marianne en Willem.

  2. Volgens mij hebben jullie elkaar op pinkpop leren kennen. ? GAAF dat jullie konden gaan.The Roling Stones zijn meer van mijn leeftijd.Maar ik heb er niets mee.Thuur zou uit zijn dak gaan.Mac wordt Zondag 4 jaar.Geniet ervan. Snap dat je zaredag niet komt.Je moet keuzes maken.En zelf beslissen.Nogmaals geniet van Macs verjaardag.Liefs Lea

  3. Ans Keller-van Mol

    Geweldig dat je het zo fantastisch hebt gehad met je lieve dierbaren bij the Stones.
    Dat zijn momenten die op je netvliezen blijven zitten.
    Wat heb je alles weer prachtig verwoord. Jij pept de lezer op!
    Mooie t.v. uitzending en wat woon je in een knus gezellig huis met zijn drietjes.
    Lief, dat mooie kleine mannetje van jullie. Geniet van alles!
    Alle goeds en sterkte gewenst!

  4. Yeah, the Stones (en zon, en bier en vrienden). Wat fantastisch dat je er bij was! Mooi stuk dat mij, net als je andere stukken, weer even terug zet in het moment. Thanks Jette!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: